Solo project by Narine Zolyan.
Armenian Center for Contemporary and Experimental Art, 14 June, 2011.". . . After all where is the border between the real and the imaginary? Who keeps the score in retrospect? Who does the coordinating, and who does the re-checking? Death of the author is only a postmodernistic gimmick, a simulacrum . . . Multiplicity of meaning of text does not exclude possibility of authorship as well as co-authorship during multilateral reading, in this case reading of my artistic biography in the context of the exhibition."—From the artist's statement.
«Քանի որ Հեղինակը չեզոքացված է, ապա բոլորովին ապարդյուն են դառնում տեքստի «վերծանման» բոլոր հավակնությունները: Տեքստին Հեղինակ վերագրել նշանակում է կաշկանդել տեքստը, օժտել նրան վերջնական նշանակությամբ»:—Ռոլան Բարթ
Ֆրագմենտներ. վերանայում կամ անվերջ վերամարմնավորում
«. . . Ի վերջո, որտե՞ղ է անցնում Իրականի և Երևակայականի միջև սահմանը, ո՞վ է հետադարձ հաշիվը պահում, ո՞վ է ընթերցում, ո՞վ է համադրում, և ո՞վ է վերստուգում: Հեղինակի մահն ընդամենը պոստմոդեռնիստական հնարք է, սիմուլյակր . . . Տեքստի բազմակողմանիությունը չի բացառում և հեղինակության, և համահեղինակության հնարավորությունն ընթերցման բազմակողմանիության մեջ` տվյալ դեպքում ցուցահանդեսի տեսքով իմ ստեղծագործական կենսագրության ընթերցման»:—Նարինե Զոլյան
